تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٣
نزول قرآن
امام صادق عليه السّلام فرمود : پدرم فرمود : انسان يك روز براى پاداشى كه نزد خداست از روى شوق روزه مىگيرد خدا او را وارد بهشت مىكند .
و نيز فرموده : خواب روزه‌دار عبادت و نفس كشيدنش سبحان اللَّه گفتن است .
باز فرموده : براى روزه‌دار دو تا شادى هست يكى موقع افطار ( كه عبادت حق را به پايان رسانيده ) ديگرى بوقت ملاقات پروردگارش . « 1 »
نزول قرآن
نزول قرآن
شكى نيست كه قرآن مجيد در عرض بيست و سه سال به تدريج بر پيامبر اكرم نازل گرديد ، از طرف ديگر : آيات صريح هستند در اينكه : قرآن در ماه رمضان آن هم در يك شب نازل گشته است ، به عبارت ديگر آيه : شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ حاكى است كه قرآن در ماه رمضان فرود آمده و آيه :
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ . . . دخان / 3 روشن است كه در يك شب از ماه رمضان نازل گرديده است .
در روايت شيعه و اهل سنت آمده : قرآن همگى در شب قدر به بيت المعمور نازل شده پس از آن بتدريج در بيست سال نازل گشته است ، در روايت اهل سنت به جاى بيت المعمور لفظ « بيت العزة » آمده است : ولى به هيچ يك نمىتوان اعتماد كرد و به قولى شروع نزول قرآن از شب قدر بوده است چنان كه در المنار گويد .
قول قوى آنست كه قرآن دو دفعه نازل گرديده ، يك دفعه به طور بسيط و فشرده در شب قدر ، دفعهء ديگر به طور تفصيل و تدريج در عرض بيست و سه سال چنان كه مرحوم شيخ ابو عبد اللَّه زنجانى در تاريخ قرآن 31 ترجمهء سحاب چنين
( 1 ) - فروع كافى ج 4 / 64 و 45 .