تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٢

روزه :

بايد پيوسته در مسجد باشد ، جز براى ضرورت خارج نشود و اگر عمدا بدون ضرورت خارج شود عمل باطل است .

تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها نزديك شدن به حدود و مرزهاى خدا عدم رعايت آنهاست .

كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ علت آگاهيها آنست كه مردم از مخالفت بپرهيزند و متقى باشند .

نكته‌ها

نكته‌ها

روزه :

روزه :

چنان كه از آيهء اول روشن شد روزه در شريعتهاى ديگر نيز بوده است . از كلام عيسى عليه السّلام كه به مادرش گفت : فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً فَلَنْ أُكَلِّمَ الْيَوْمَ إِنْسِيًّا مريم / 26 معلوم مىشود در بنى اسرائيل روزهء « صمت » بوده كه از سخن گفتن روزه مىگرفتند ولى در اسلام نمىشود سكوت را جزء نيت روزه و سخن گفتن را مبطل دانست .

روزه ماه رمضان آن طور كه از تاريخ و احاديث معلوم مىشود ، در سال دوم هجرت اواخر ماه شعبان پس از تحويل قبله تشريع شد و مسلمانان با روزه گرفتن به دايره تازه‌اى از تقوى و فضيلت قدم نهادند ، ماه رمضان ماه عبادت ، ماه مغفرت ، ماه صفاى باطن ماه باز شدن درهاى رحمت ، ماه بسته شدن شياطين است آنان كه صفاى آن را درك مىكنند وارد دريايى از نور مىشوند ، بخوانيد دعاى وداع ماه رمضان از صحيفه سجاديه را كه امام سجاد صلوات اللَّه عليه از مفارقت رمضان مىنالد .

رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در ضمن حديثى فرموده‌اند : براى هر چيز زكاتى هست روزه زكات بدنهاست .