تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٣

كلمه‌ها

فعل است لذا به سكوت نيز صوم گويند كه امساك از سخن گفتن است .

عدة : چيز معدود را عده گويند « العدة هى الشيء المعدود » .

اخر : جمع آخر به معنى « ديگر » است .

يطيقونه : طوق و طاقت به معنى قدرت . اطاقه آنست كه كار را با طاقت‌فرسايى و زحمت انجام دهيم ( قاموس قرآن ) .

فدية : عوض فدى و فداء نيز به همان معنى است .

تطوع : كار را با رغبت انجام دادن بقره / 158 .

رمضان : نهمين ماه عربى است ميان شعبان و شوال . و ماه روزه اسلامى . و اصل رمض شدت تابش آفتاب بر خاك است .

شهر : ماه و آن با رؤيت هلال شروع شده و با رؤيت مجدد منقضى مىشود .

بينات : آشكارها آيات بينات به معنى آيات روشن و آشكار .

فرقان : فرق گذارندهء بين حق و باطل . مصدر است . به معنى اسم فاعل .

لعل : در كلام خدا به معنى « تا » و در كلام بشر به معنى « شايد » است .

يرشدون : رشد ( بر وزن عذر ) و رشد ( بر وزن عمل ) به معنى هدايت ، نجات ، كمال و صلاح است .

رفث : جماع . سخن گفتن با زن دربارهء جماع و سخن قبيح ( صحاح ) مراد از آن در آيه جماع است لفظ « الى » حاكى است كه معنى ميل به آن تضمين شده است .

باشروهن : مباشرت رسيدن دو پوست بدن به همديگر است ، مراد از آن در آيه مجامعت مىباشد .

خيط : رشته ، نخ ، مراد از رشتهء سفيد ، صبح و از خيط اسود تاريكى شب است .