تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٥

كلمه‌ها

165 - بعضى از مردم جز خدا شريكانى ( خدايانى ) مىگيرند آنها را مانند دوستى كه به خدا لايق است ، دوست مىدارند كاش آن ظالمان به وقت ديدن عذاب ( دنيوى ) مىدانستند كه تمام قدرتها متعلق به خداست و خدا داراى مجازات شديد است .

166 - آن گاه كه پيشوايان از پيروان خود بيزارى كردند و عذاب را ديدند و روابطشان قطع شد ( خواهند دانست كه قدرتها همه متعلق به خداست ) .

167 - ( آن وقت ) پيروان گويند اى كاش ما را بازگشتى ( و امكانى ) بود تا از آنها بيزارى مىكرديم چنان كه از ما بيزارى كردند بدينسان خدا اعمالشان را به صورت پشيمانيها ، نشانشان مىدهد از آتش بيرون شدن ندارند .

كلمه‌ها

كلمه‌ها

إله : معبود بقره / 133 .

رحمن : رحمن صيغه مبالغه است دلالت بر وسعت رحمت دارد رحيم صفت مشبهه است دلالت بر دوام و ثبات رحمت دارد فاتحه / 3 .

سماوات : آسمانها بقره / 22 اصل آن از « سمو » به معنى رفعت و بلندى است .

اختلاف : اختلاف شب و روز پى در پى آمدن آنست اصل « خلف » به معنى پس و پشت سر است .

فلك : كشتى . در مفرد و جمع به كار مىرود ، چنان كه در آيهء فوق و در وَ تَرَى الْفُلْكَ مَواخِرَ فِيهِ نحل / 14 جمع آمده .

بث : پراكندن و منتشر كردن . آن در آيه با آفريدن تطبيق مىشود .

دابة : جنبنده . دب و دبيب به معنى آرام رفتن و حركت خفيف است ، موجودات زنده را به علت حركت ، دابه گفته‌اند ، آن در انسان و حيوان به كار مىرود وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ نور / 45 .

تصريف : گرداندن . از آن مىشود فهميد كه وزش بادها به طور دائره است نه افقى .