تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٣

شرحها

هر حال عمل اين گونه اشخاص به ضررشان تمام شده است .

ناگفته نماند در آيه ، دوم « يلعنهم » بلفظ فعل آمده و در اين آيه بلفظ اسم و ثبوت . و نظير اين آيه است آيهء : كَيْفَ يَهْدِي اللَّهُ قَوْماً كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ وَ شَهِدُوا أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ . . . أُولئِكَ جَزاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ آل عمران / 86 - 87 و در بارهء ابليس آمده : وَ إِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلى يَوْمِ الدِّينِ حجر / 35 شايد منظور آن باشد كه برگشت همهء لعنتها به آنهاست .

162 - خالِدِينَ فِيها لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ ضمير « فيها » راجع است به « لعنت » يعنى در لعنت پيوسته هستند و اثر لعنت كه عذاب باشد از آنها سبك نمىشود ، مانند دنيا نيست كه به عذاب عادت كنند و احساس ناراحتى كم باشد و آنها مهلت داده نمىشوند تا دمى از عذاب فارغ باشند دربارهء توجيه خلود عذاب به آيهء قالَ النَّارُ مَثْواكُمْ خالِدِينَ انعام / 128 و قاموس قرآن ( خلد ) رجوع كنيد .