تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨
نظرى به سوره مباركه
فرموده‌اند
« لا صلوة الا بفاتحة الكتاب »
اما آنها كه گفته‌اند : دو دفعه نازل شده است اين سخن نيز محتمل مىباشد به علت كثرت فضيلتش ، هر چند كه دليلى بر - آن نيست « 1 » .
4 - اين سوره بواسطهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فاتحة الكتاب نامگذارى شده است زيرا چنان كه گفته شد شيعه و اهل سنت بالاتفاق نقل كرده‌اند كه آن حضرت فرموده است .
« لا صلوة الا بفاتحة الكتاب »
وانگهى اين حديث بهترين دليل است كه قرآن كريم در زمان آن حضرت به ترتيب فعلى در آمده و سورهء حمد در اول آن قرار گرفته است .
5 - محتويات سورهء مباركه از اين قرار است :
1 - رحمت خدا همهء موجودات را فرا گرفته و آن رحمت دائمى و ابدى است ، بايد سخن و كار با نام چنين خدايى آغاز گردد .
2 - پرورش دهندهء همهء مخلوقات او است ، رحمتش گسترده و ابدى است .
3 - جهان ديگرى غير از اين جهان وجود دارد كه گردانندهء آن نيز خداست .
4 - پرستش خاص خداست ، فقط بايد او را پرستيد و فقط بايد از او مدد خواست كه آفريننده و اداره كنندهء همهء جهان اوست .
5 - مردمان در مسير زندگى به سه گروه تقسيم مىشوند : هدايت يافتگان غضب شدگان و گمراهان ، بايد تلاش كرد و از خدا خواست تا از گروه اول شد بقيه مطالب در « نكته‌ها » خواهد آمد .
( 1 ) - البيان ج 1 ص 444 تأليف علامه خويى .