تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٢

شرحها

نقل شده : وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقِينَ إِماماً فرقان / 74 پيداست كه خواسته‌اند سرآمد متقيان و اخيار در ميان اخيار باشند .

مراد از وَ مِنْ ذُرِّيَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَكَ نيز همان است كه خواسته‌اند در ميان ذرية آنها يك گروه نخبه و ممتاز و اخيار بوجود آيد و گرنه « من » تبعيض ذكر نمىشد مانند : وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ اعراف / 159 پس اين دعا فقط به امامان أهل بيت عليهم السّلام كه از ذريهء آن دو بزرگوار هستند تطبيق مىشود نه به انبياء بنى اسرائيل كه از إبراهيم و اسحاق مىباشند .

وَ أَرِنا مَناسِكَنا لفظ « ارنا » فعل امر است از رؤيت يعنى عبادتهاى ما را به ما نشان ده و تعليم كن . مادهء « رأى » اگر دو مفعول به پذيرد به معنى علم آيد ، ولى به نظرم منظور آنست كه : ما را در اعمالمان اهل بصيرت گردان كه آن بالاتر از تعليم است . مراد از مناسك شايد مطلق عبادات باشد گرچه در اعمال حج غلبه دارد . وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ آن دو بزرگوار گناهى نداشتند ، ظاهرا منظورشان آن است كه ما را مورد توجه قرار بده ، توبهء خدا لازم نيست هميشه در مقابل توبه بنده باشد .

129 - رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ . . . .

ضمير « فيهم - منهم » راجع است به ذريه . يعنى در ميان فرزندان ما پيامبرى كه از خود آنها باشد برانگيزان . لفظ « رسولا » حاكى است كه فقط يك پيامبر خواسته‌اند و نيز معلوم مىشود كه از نسل ابراهيم و اسماعيل فقط يك پيغمبر آمده و آن هم حضرت محمّد بن عبد اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله است ، پيامبران بنى اسرائيل از نسل ابراهيم و اسحاق هستند . در صدق دعاى آن دو بزرگوار است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : من خواسته ابراهيم مىباشم

« انا دعوة ابراهيم » .