تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢١

شرحها

كه بدون سابقه و بدون تقليد از ديگران ، آفريده است .

قضى : در اصل به معنى فيصله دادن و در آيه به معنى اراده است .

بكلمنا : تكليم و تكلم به معنى سخن گفتن است نه به سخن در آوردن .

جحيم : آتش بزرگ ، آتش بزرگى كه در گودال بزرگى است ( صحاح - قاموس ) .

شرحها

شرحها

در اين آيات آنان كه با حق در پيكار هستند و آنان كه دربارهء خدا و نظام عالم به خرافه چسبيده‌اند از قبيل : فرزند داشتن خدا و چرا به همه وحى نمىنمايد بازگو و محكوم شده‌اند .

114 - وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَ سَعى فِي خَرابِها .

مشركان مكه ، مسلمين را از دخول مسجد الحرام مانع مىشدند چنان كه از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه نقل شده است ، وانگهى به نظر مىآيد كه يهود مدينه نيز راجع به مساجد اسلامى زمزمه‌هايى مىكرده‌اند كه نتيجهء آن تعطيل مساجد و تخريب آنها بود ، لذا لازم شده كه قرآن مجيد براى صاف شدن محيط و توجه مسلمين اين مطلب را بررسى كند .

گفته‌اند : آيه راجع به حملهء « تيطس رومى » است كه هفتاد سال بعد از عيسى عليه السّلام به بيت المقدس حمله كرده و آن را با خاك يكسان كرد . و گويند :

اشاره به جنگهاى صليبى و يا به فتنهء قرامطه است كه بعدها واقع شد ، اين احتمالات بسيار ضعيف و غير قابل قبول هستند .

به هر حال مساجد پايگاههاى توحيد در روى زمين و موجب آرامش قلوب مىباشند مساجد محل پخش انوار توحيد و دروس انسانيت و همبستگى است ،