تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٤

نسخ و تكامل :

به عقيدهء بعض از محققين در قرآن مجيد آيهء منسوخى نيست و آنها فقط در امكان نسخ صحبت كرده‌اند نه در وقوع آن ، علامهء خويى در « البيان » سى و شش آيه از صد و سى هشت آيه را نقل و نسخ آنها را رد كرده و فرموده : اشاره به آيات ديگر لازم نيست كه عدم نسخ در آنها روشن است .

تنها آيه‌اى كه نسخ آن را پذيرفته‌اند آيهء 12 از سورهء مجادله است دربارهء صدقه دادن قبل از خلوت با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً . . . كه آيهء 13 همين سوره آن را نسخ كرده است : أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ . . . اين مطلب مشروحا در تفسير سوره خواهد آمد ، بعضى گفته‌اند : اين امر امتحانى بوده است .

اما اين كه آيات سوره بقره ، حكم قبلهء سابق را نسخ كرده ، داخل در اين بحث نيست زيرا حكم خارجى با آيهء قرآن نسخ شده نه اينكه يك آيهء ديگر را نسخ كرده باشد .