تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٩

شرحها

چون خواندن و نوشتن اكتسابى است ، درس ناخوانده را از آن امى گويند كه در همان حال ولادت مانده و خواندن و نوشتن كسب نكرده است . بنا بر اين ، آن از « ام » به معنى مادر مشتق است .

امانى : امنيه به معنى آرزو است . به معنى دروغ و قرائت نيز آيد ، جمع آن امانى است « قاموس قرآن » .

سيئه : سىء وصف است به معنى بد و قبيح ، مؤنث آن سيئه است ، آن پيوسته وصف آيد مثل خصلت سيئه ، عادت سيئه اگر متعدى باشد به معنى بدى آور و محزون كننده است ، آن در قرآن مجيد بيشتر در آثار گناه به كار رفته است .

خطيئة : خطأ و خطيئه به معنى اشتباه و گناه است ، خطاء به معنى گناه آنست كه كار ناشايست را از روى عمد بكنند « قاموس قرآن » .

صالحات : صالح به معنى شايسته و صالحات جمع آنست .

شرحها

شرحها

به دنبال مطالب گذشته در اين آيات آمده كه مسلمانان به ايمان يهود اميدوار نباشند و اگر هم اظهار ايمان كنند منافقانه است ، آنها يكديگر را ملامت مىكنند كه چرا حقائق را باهل اسلام خبر مىدهيد ، آن گاه مىگويد :

عوامشان بىسواد هستند به افسانه‌ها باور مىكنند ، علمائشان چيزهايى از خود مىنويسند و به تورات نسبت مىدهند . در آخر آمده كه : آنها گويند جز چند صباحى عذاب نخواهيم ديد آن هم در صورت گناهكار بودن ولى دروغ مىگويند : حساب آخرت بسته به اعمال نيك و بد است يهودى بودن باعث تخفيف عذاب نمىشود ، بلكه همه يكسانند .