تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢٠

كلمه‌ها

نسائكم : در مجمع البيان تصريح شده كه : اطلاق نساء بر دختر بچه‌ها نيز جايز است .

بلاء : آزمايش . مصيبت . اصل بلى ( بكسر باء ) به معنى كهنه شدن است ، امتحان را از آن ابتلاء گويند كه گويى ممتحن امتحان شده را از كثرت فشار كهنه و فرسوده مىكند ، به غم و اندوه از آن بلاء گويند كه بدن را فرسوده مىكند ( مفردات ) .

فرقنا : فرق به معنى جدا كردن است چنان كه فلق به معنى شكافتن است .

( قاموس قرآن ) « فرقنا » : جدا كرديم .

آل : خانواده . آل مقلوب اهل و مصغرش اهيل آيد . در اين آيه لشكريان فرعون خانوادهء او خوانده شده‌اند چنان كه خواهد آمد .

واعدنا : مواعده لازم نيست هميشه بين الاثنين باشد بلكه به معنى وعده كردن نيز آيد چنان كه در اين آيه است « واعدنا » : وعده كرديم .

عجل : گوساله .

فرقان : فرق گذارنده بين حق و باطل . آن در اصل مصدر است و به معنى فاعل به كار رفته ، و آن صفت قرآن و تورات آمده است :

بارء : آفريننده . برء اگر از باب علم يعلم باشد به معنى كنار شدن و اگر از باب قطع يقطع باشد به معنى آفريدن است ، آفريننده را از آن بارء و بارى گوئيم كه موجود را از نبودن به طرف بودن مىكشد .

جهرة : آشكار شده . اسم است به معنى مفعول .

بعث : برانگيختن . خواه به طرز زنده شدن باشد و يا برخاستن . در قرآن مجيد هر دو آمده است . « بعثناكم » برانگيختم .

ظللنا : ظل به معنى سايه . تظليل يعنى سايبان قرار دادن . ظل در اصل به معنى ستر و پوشاندن ( قاموس قرآن ) « ظللنا » سايبان قرار داديم .