تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٠٨

فهرست

52 . باب در بيان تفويض به سوى رسول خدا صلى الله عليه و آله و به سوى ائمّه عليهم السلام در امر دين 839

53 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام به كدام يك از اوصياى گذشتگان شباهت دارند ، و حرمت قول به پيغمبرى در باب ايشان 851

54 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام محدّث و مفهّم‌اند ( كه فرشته ايشان را تحديث مىنمايد و خبر مىدهد و ايشان را تفهيم مىنمايد و مىفهماند ) 855

55 . بابى كه در آن ذكر ارواحى است كه در ائمّه عليهم السلام است 859

56 . باب در ذكر روحى كه خدا ائمّه عليهم السلام را به آن تسديد مىفرمايد 863

57 . باب در بيان وقت دانستن امام تمام علم امامى كه پيش از اوست - عليهم جميعاً السلام - 867

58 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام در علم و شجاعت و وجوب طاعت برابرند 869

59 . باب در بيان اين‌كه امام عليه السلام ، امامى را كه بعد از اوست مىشناسد 871

60 . باب در بيان اين‌كه امامت عهد و پيمانى است از جانب خداى عزّوجلّ كه معهود و معروف است از امامى به سوى امامى ديگر عليهم السلام 875

61 . باب در بيان اين‌كه ائمّه عليهم السلام چيزى را به جا نياورده و نمىآورند ، مگر به عهد و وصيّتى از جانب خداى عزّوجلّ و امرى از جانب آن جناب كه از آن تجاوز نمىكردند 879

62 . باب در بيان امورى كه حجّت امام عليه السلام را ثابت مىگرداند 895

63 . باب در بيان ثبوت امامت در فرزندان ، و بيان اين‌كه امامت بر نمىگردد در برادر و نه در عمو و نه غير ايشان از خويشان ، و ليكن در غير امام حسن و امام حسين عليهما السلام چنانچه بيايد 899