پژوهش هاى قرآنى علامه شعرانى در تفاسير مجمع البيان، روح الجنان و منهج الصادقين (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٨
سورهء مبارك آل عمران
نماييد ، منافى آن نيست كه اسرار خود را بدانها نگوييد و اعتماد بر آنها روا مداريد ، قال اللّه تعالى لا يَنْهاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ . . . أَنْ تَبَرُّوهُمْ . « 1 » و « 2 »
ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا يُحِبُّونَكُمْ . « 3 »
مؤلف : گفت : شما كه مؤمنانيد ، ايشان را دوست مىداريد براى قرابتى و جوارى و حلفى و مصاهرتى كه از ميان شما هست و ايشان شما را دوست نمىدارند براى آنكه بر دين ايشان نهاى ، يعنى جهودان .
علّامه شعرانى : آيه عامّ است و شامل يهود و ديگر كفّار نيز مىشود . « 4 »
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقاعِدَ . « 5 »
مؤلف : زيد بن وهب روايت كند از عبد اللّه مسعود : روزى طيب نفس يافتم ، گفتم :
لو حدّثتنا عن يوم احد ؛ اگر ما را از حديث احد چيزى بگويى . گفت : بگويم .
علّامه شعرانى : گويى عبد اللّه بن مسعود هميشه غمگين و دژم بود كه سخن با او گفتن ممكن نبود ، براى آزارى كه عثمان به دو رسانيد و يك روز او را خوشدل يافتند ، آن را غنيمت شمردند . « 6 »
وَ لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ . « 7 »
مؤلف : و غزواتى كه رسول صلّى اللّه عليه و آله به نفس خود حاضر آمد ، آنها بيست و شش غزا بود .
( 1 ) . ممتحنه ( 60 ) آيهء 8 . ( 2 ) . روح الجنان ، ج 3 ، ص 162 . ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 119 . ( 4 ) . روح الجنان ، ج 3 ، ص 163 . ( 5 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 121 . ( 6 ) . روح الجنان ، ج 3 ، ص 167 . ( 7 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 123 .