تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧٣

تفصيل مقدمهء هفتم :

من مصطفى را صلوات الله عليه ( و آله ) به خواب ديدم در نيشابور كه مرا گفتى :

من قال فى ما لا يدرى لا ادرى فهو اعلم الناس .

و بعد از آن توضيح مىدهد كه :

در اين سرّى عظيم است ، كه هر ضلالت كه در جهان سايه افكنده است از آن است كه ، جاهل به جهل خويش اعتراف نياورده است و به نادانى در دين سخن گفته است .

نتيجه آنكه :

راه هدايت ، تنها يك راه است و ما بقى راهها سرگردانى و گمراهى .

آنكه رو سوى آن آورد ، به هدايت الهى هدايت يافت و آنكه توجه به آن نكرد و از آن اعراض نمود ، جز سرگردانى و ضلالت و توقف در ظلمات نتيجه‌اى عايد او نمىشود ، و خداوند هم او را گمراه مىسازد .

در اين جا ، براى نشان دادن انواع راهها و شناخت راه صحيح از غلط روايت ابو ذر را متذكر مىشويم :

ايشان مىفرمايند : وقتى آيهء « يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ » نازل شد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :

در روز قيامت امّتم با پنج پرچم بر من وارد مىشوند :

1 . پرچمى با گوسالهء اين امت . از آنها سؤال مىكنم : بعد از من ، با ثقلين چه كرديد ؟

مىگويند : اما ( ثقل ) بزرگتر ، پس آن را تحريف كرديم و در پشت سرمان رهايش كرديم . و اما ( ثقل ) كوچكتر ، پس با آن دشمنى كرديم و نسبت به آن بغض ورزيديم و ظلم كرديم .

پس در آن حال ، من ( به آنها ) مىگويم :