تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧٠
تفصيل مقدمهء هفتم :
رسول اكرم از تبليغ آن و اداى رسالتش كوتاهى نموده ؟ » « 1 »
آرى ، خداوند انبياء را به بازيچه نفرستاده و كتاب را به عبث نازل نفرموده « 2 » و اكنون جاى اين سؤال باقى است كه اگر همه به قرآن همراه با مبيّن آن مراجعه مىكردند ؛ محلى براى اختلاف باقى مىماند ؟
مگرنه آن است كه ( به فرمايش حضرت على عليه السلام در ادامهء خطبهء قبل ) :
« خداى سبحان مىفرمايد : ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ ،
و نيز : « فيه تبيان كل شيء »
و متذكر مىگردد : بعض كتاب ، تصديق‌كنندهء بعض ديگر آن است ،
و اختلافى در كتاب نيست ،
و چنانچه اين قرآن از ناحيهء غير « الله » مىبود به يقين اختلاف فراوانى در آن مىيافتند . »
پس چه مىماند ؟
آنچه باعث اختلاف شده ، جهل مردم است به علوم قرآن و عدم مراجعه به حاملان واقعى و مبينّان حقيقى قرآن ، كه « اهل » قرآنند .
« قرآنى كه ظاهرش شگفت‌آور و باطنش ژرف و عميق است عجائبش تمام نشود . و غرائب اسرار آن به آخر نرسد ، تاريكىها ( جهالت و شبهات ) جز به آن معلوم نگردد » ( خطبه 18 ) چگونه ممكن است خود منبع اختلاف باشد ؟
كتاب الله تبصرون به و تنطقون به و تسمعون به و ينطق
( 1 ) - نهج البلاغه ، خطبهء 18 . ( 2 ) - غرر الحكم و درر الكلم ، رقم 3649 .