تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٩

تفصيل مقدمهء هفتم :

تفصيل مقدمهء هفتم :

تفصيل مقدمهء هفتم :

اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم

وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا . . .

وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ . . . ( آل عمران / 103 ، 105 ، 106 )

« اختلاف » آنجا پيدا مىشود كه مراجعه به دو شخص باشد نه يك شخص . حضرت على عليه السلام در نهج البلاغه براى يافتن مبناى اختلاف مىفرمايد :

- « آيا خداوند متعال ، آنها را امر به اختلاف فرموده كه اطاعتش مىكنند ؟ يا آنكه خداوند آنها را از اين ، نهى فرموده و آنها معصيتش مىكنند ؟

- آيا خداوند سبحان ، دين ناقصى فروفرستاده و از آنها كمك خواسته تا تكميلش كنند ؟

يا آنكه آنها شريكان خداوندند و بر آنهاست كه بگويند و بر خداست كه بپذيرد ؟

- آيا خداى سبحان ، دينى تامّ و تمام فرستاده ؛ ليكن