تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٥

تفصيل مقدمهء ششم :

تفصيل مقدمهء ششم :

تفصيل مقدمهء ششم :

عدم مراجعه به قرآن مساوى است با ظلمت و گمراهى .

قرآن نور است و هدايت ، و چگونه چنين نباشد در حالى كه در تورات و انجيل هدايت و نور بوده :

قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِهِ مُوسى نُوراً وَ هُدىً لِلنَّاسِ ( انعام 6 / 91 )

إِنَّا أَنْزَلْنَا التَّوْراةَ فِيها هُدىً وَ نُورٌ ( مائده / 44 )

وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ ( مائده 5 / 46 )

وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ ( آل عمران / 3 و 4 )

آيا همين كه تورات و انجيل نور بودند ، مردم آن دوران براى هدايت ، به « مبيّن » و « مذكّر » محتاج نبودند ؟

آيا خود ، رو سوى نور مىآوردند و هدايت مىشدند ؟ به آيهء 5 سورهء ابراهيم مراجعه مىكنيم :

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ .

وقتى چنين باشد كه وجود حضرت موسى - على نبينا و آله و عليه السلام - به‌عنوان حجت خدا و معلم هدايت در كنار كتابش لازم