تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٩

تفصيل مقدمهء پنجم :

« تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ » تفصيل مطلب در اثبات امامت ، از اين آيهء شريفه به اين نحو است كه :

- شكى نيست كه شب قدر در هر سال هست ( تا روز قيامت ) [ چرا كه قرآن تا روز قيامت هست . و به فرمايش امام صادق عليه السلام :

لو رفعت ليلة القدر لرفع القرآن . ] « 1 » .

- و اين نيز مسلم است كه در آن شب ، ملائكه و روح بر بنده‌اى كه خدا او را از همه بيشتر دوست دارد ، نازل مىشود . و امكان ندارد كه نزول چيزى بر غيرچيزى صورت گيرد . و به فرمايش ائمه عليهم السلام اگر چنين بگويند - كه خواهند گفت - دچار گمراهى دورى شده‌اند .

- و قطعا چنين بوده كه در زمان رسول خدا ، هبوط ملائكه و روح به رسول خدا صلى الله عليه و آله ، صورت مىگرفته است .

- نتيجه آنكه : پس از رسول خدا نيز اين حكم اختصاص به واليان امر بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله دارد ، و آنها 12 امام معصوم‌اند .

على عليه السلام و يازده امام محدث از نسل او ، سلام الله عليهم اجمعين .

و به همين دليل است كه ائمه عليهم السلام « مختلف الملائكه » اند .

چنانچه در زيارت جامعه كبيره مىخوانيم :

السلام عليكم يا اهل بيت النبوة . . . و مختلف الملائكة

قال ابو الحسن عليه السلام : ما من ملك يهبطه الله فى امر الّا بدأ بالامام فعرض ذلك عليه ، و ان مختلف الملائكة من

- خورشيد مغرب نگارش محمد رضا حكيمى ( فصل 8 ص 125 تا 148 چاپ هفتم سال 1371 دفتر نشر فرهنگ اسلامى ) آمده است . ( 1 ) - كافى 4 / 158 ح 7 .