تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤

تفصيل مقدمهء دوم :

تفصيل مقدمهء دوم :

تفصيل مقدمهء دوم :

خداوند متعال تذكر آياتش را براى كسانى قرار داده كه « تعقّل » مىكنند . تعقّل نه به معناى خلاقيّت فكر و ذهن ، بلكه بدان معنا كه « قلب » پذيرش طاعت الهى را نموده و شخص را به فرمانبردارى حق متعال امر كند :

إِنَّ فِي ذلِكَ لَذِكْرى لِمَنْ كانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ ( ق 50 / 37 )

امام كاظم عليه السلام : لمن كان له قلب « 1 » : يعنى عقل .

ترادف عقل و سمع در آيات و روايات ، ما را متذكر اين نكته مىسازد كه ، منظور از « اسْمَعُوا » * يعنى دل دادن به سخن حجت خدا و توجه نمودن به آن ، و به تعبير ديگر : « اعقلوه عنى » .

در آيهء شريفه ( الملك 67 / 10 ) نيز مىخوانيم :

لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا فِي أَصْحابِ السَّعِيرِ

جالب آنكه در آيهء بعد از آن « عدم سمع و عقل » را به‌عنوان گناه پذيرفته و به آن اعتراف مىكنند :

فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِيرِ

( 1 ) - اصول كافى 1 / 16 .