تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٩

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

فان يعذبنى :

اگر مرا عذاب فرمايذ ، آن بسبب گناه من بوذ . و اگر فرمايذ آنچه مرا به آن بشارت فرموذي ،

فاللّه اولي بي :

خذاى - تعالى - به آن انعام و اكرام سزاوارتر بوذ در حق من .

قال : قلت : اللهم اجل قلبه و اجعل ربيعه الايمان :

رسول - صلى اللّه عليه و آله - اين معنى از امير المؤمنين - عليه السلم - بشنيذ . گفت : خذاوندا ! روشناييى دل او زيادت گردان . خطاب آمذ كه :

قد فعلت به ذلك ؛

يعنى : آنچه التماس [ 58 - ر ] كردي ، در حق وى اجابت كردم .

ثم انّه رفع الى انه سيخصّه من البلا بشىء :

پس بر من عرض كردند كه زوذ باشد كه او را ببلايى مخصوص گردانند ، كه هيچكس را از اصحاب من به مثل آن مخصوص نگردانند .

فقلت : يا ربّ ! اخىّ و صاحبى ؟ ! :


- بندگى خدا كند باز حقّ عبادت را به‌جا نياورده و نسبت به عظمت مقام الهى كوتاهى دارد و مستوجب كيفر است حال كه بنده‌اى شرمنده الطاف خداوندى به جاى كيفر به پاداشى رسيده و خداوند او را به عنوان پرچم هدايت و پيشواى اولياء معرفى كرده است چيزى جز لطف خداوندى كه نسبت به بنده خود اولويّت و ولايت همه‌جانبه دارد نمىباشد .