تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٠

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

« وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً » . « 1 »

قوله :

حَتَّى ذاقُوا بَأْسَنا :

تا عذاب ما بچشيذند .

قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ :

بگو اى محمد ! بيان اين دعوي نزد شماست ؟

فَتُخْرِجُوهُ لَنا :

ظاهر كنيذ آن را .

إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ ؛

يعنى : آنچه شما مىگوييذ ، ظنّى است كه مؤدي بعلم نيست .

وَ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ :

و شما نيستيذ الا آنانك دروغ بخذاى - عزّ و جلّ - نسبت مىكنيذ .

اى منصف ! تا ترك تقليد اهل ضلالت نكنى ، بايمان و هدايت راه نيابى .

نقلست كه فرزدق از حسين [ بن ] على - عليه السلم - در آن وقت كه متوجه عراق بود ، در قادسيه سؤال كرد از معنى آيت

« يَوْمَ نَدْعُوا كُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ ؛ « 2 »

يعنى : روزى خواهذ بوذ كه هر آدمى را به امام ايشان باز خوانند .


( 1 ) - كهف / 49 . ( 2 ) - اسراء / 71 .