تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠١

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

و گفته‌اند : بمحمد « 1 » .

« وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ » ، وجهى گفته‌اند ، و آن معنى نيك است ؛ يعنى :

دلهاى ايشان و چشمهاى ايشان ، در آخرت به آتش دوزخ بگردانيم ، « 2 »

« كَما لَمْ يُؤْمِنُوا [ بِهِ ] « 3 » أَوَّلَ مَرَّةٍ » ،

چنانك در دنيا ايمان بوي نمىآورند . و اين بطريق جزا بوذ .

و در خاطر اين ضعيف مىآيذ كه : مراد آنست كه علم ما كه خذا و نديم ، محيطست به آنچه در دلهايي ايشانست ، از فكرهاى بذ [ و ] خيانتى كى چشمهاى ايشانراست .

وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ ؛ « 4 »

يعنى : چونايشانرا از شدت عذاب خبر ميدهيم ، و آيات بر ايشان عرض مىكنيم ، و در ايشان هيچ اثر نمىكنذ ، و از آنچه هستند نمىگردند ، بسبب از حدّ گذرانيذن ايشان و اجابت خذا و رسول ناكردن ، فروگذاريم ايشانرا در كفر .

يَعْمَهُونَ :

تا متحير و متردد باشند .

( 1 ) - التبيان 4 / 257 ، مجمع البيان 2 / 350 ، رازى 5 / 34 ، فخر 13 / 156 . ( 2 ) - مجمع البيان 2 / 349 و تبيان 4 / 237 ، رازى 5 / 33 ، فخر 13 / 154 . ( 3 ) - در اصل نسخه نيست . ( 4 ) - اصل نسخه : فذرهم فى طغيانهم .