تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٣

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

يعنى : تعظيم خذاي - تعالى - نمىكنيذ « 1 » ، چنانك حق تعظيم اوست .

ابن عباس گويذ : و ما آمنوا بأنّ اللّه على كلّ شىء قدير ؛ يعنى : ايمان نياوردند بآنك خذاى - تعالى - بر همه چيزها قادرست . « 2 »

ابو عبيده گويذ : يعنى ما عرفوه حق معرفته . « 3 »

و اصل « قدر » ، كميت است ، يعنى چندى . و قدر الشىء و قدره ؛ يعنى :

چندى او راست ، بار داشت « 4 » . بعد از آن ، بطريق استعارت در شرف و علو رتبت استعمال كردند .

تَجْعَلُونَهُ قَراطِيسَ ؛

يعنى : بر كاغذ مىنهيذ . « 5 »

فراگويذ : « قرطاس » درين موضع صحيفه بوذ . « 6 »

تُبْدُونَها وَ تُخْفُونَ كَثِيراً ؛

يعنى : آن را دو قسم مىكنيذ ، ببعضى ايمان مىآريذ و بر مردم ظاهر

( 1 ) - در اينجا نيز آيه نقل به مضمون شده ، چنان كه در موارد ديگر از اين كتاب ديده مىشود . ترجمهء تحت اللفظى آيه ، به صيغهء غايب است نه مخاطب . ( 2 ) - تفسير طبرى 11 / 524 رقم 13542 ، مجمع البيان 4 / 515 ، رازى 5 / 5 ، فخر رازى 13 / 77 . ( 3 ) - التبيان 4 / 214 . شيخ طوسى ، نام قائل را نياورده است . بيضاوى 1 / 311 ، مجمع البيان 4 / 15 ، رازى 5 / 5 ، صافى 2 / 138 ، فخر رازى 13 / 77 ، به نقل از اخفش آورده است . ( 4 ) - يعنى : كميت فلان شيئ را به درستى اندازه گرفت . ( 5 ) - اصل نسخه مىنودز . ( 6 ) - تفسير طبرى 11 / 266 رقم . 13076 - 13077 به نقل از سدى و قتاده . تبيان 4 / 216 ، مجمع 4 / 515 .