تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣١

مقدمهء ششم : عدم مراجعه به قرآن مساوى است با گمراهى و ضلالت

پاسخ‌گويى همان بزرگوارانى بوده و هستند كه « اهل ذكر » اند .

وقتى عرب ، معنى « وَ فاكِهَةً وَ أَبًّا » و يا معنى « كَلالَةً » * را نداند ، عجم در اين نادانى اولى است . لذا لازم است در كنار قرآن ، شخصى ، ( اگرچه در لباس بشرى امّا ) برگزيدهء الهى و سيراب شده از معدن علم نبوى باشد تا رفع مشكل كند و راه صحيح را باز نمايد :

وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ ( نساء 4 / 83 )

فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ ( نساء 4 / 59 )

مقدمهء ششم : عدم مراجعه به قرآن مساوى است با گمراهى و ضلالت

مقدمهء ششم : عدم مراجعه به قرآن مساوى است با گمراهى و ضلالت

از ويژگىهاى مهم قرآن ، به بيان خود قرآن ، نور و هدايت بودن است ؛ و چگونه چنين نباشد در حالى كه كتب پيشينيان ، اين ويژگىها را داشته است ( مائده 5 / 44 و 46 ) پس ، هدايت ويژگى قرآن است امّا از پرتو انوار آن ، كسى بهره مىبرد كه خود را در مسير آن قرار دهد ؛ نه آنكه بر دلش قفل زده باشد :

« إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ » ( الاسراء 17 / 9 )

و لذا در فتنه‌ها ، به سراغ قرآن بايد رفت ، چرا كه تنها پناه ، در امور سخت ، قرآن است . « 1 »

( 1 ) - قال رسول الله صلى اللّه عليه و آله : . . . فاذا التبست عليكم الفتن كقطع اليل المظلم فعليكم بالقرآن ( اصول كافى 2 / 599 )