تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٤

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

خذاى - تعالى - است ؛ چنانك در اعراف فرموذ :

« ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا » . « 1 »

يعنى : عصى « 2 »

« إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَظَلَمُوا بِها » ؛ « 3 »

يعنى : منكر شذند بآنك نه از حضرت خذاست .

وجه هفتم : بمعنى دزدى كردن ، چنانك در يوسف فرموذ :

« قالُوا جَزاؤُهُ « 4 » مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ « 5 » فَهُوَ جَزاؤُهُ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ » ؛ « 6 »

يعنى : دزدان به قدر آنچه دزديذه بودى ، خدمت كردى ؛ چنانك در مايده فرموذ :

« السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما » .

تا آنجا كه فرموذ :

« فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ » ؛ « 7 »

( 1 ) - اعراف / 103 . ( 2 ) - افزودهء توضيحى مصنف به متن آيه . ( 3 ) - اعراف / 103 . ( 4 ) - اصل نسخه : « انما جزاؤه » ( 5 ) - اصل نسخه : فى رده . ( 6 ) - يوسف / 75 . ( 7 ) - مائده / 38 و قسمتى از 39 .