تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٤٧
و من السورة التى يذكر فيها الانعام .
سلم - از جهت ايمان ايشان ، ميل نموذ .
قريش گفتند : چون ما حاضر شويم ، ايشانرا از پيش خوذ بيرون كن .
رسول فرموذ كه : چنين كنم .
قريش گفتند : ما راضى نشويم ، تا برين قضيه چيزى نويسى .
رسول بفرموذ تا اديمى « 1 » و دوات و قلم حاضر كردند . در حال جبرييل آمذ ، و آيت آورد . « 2 »
وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ ؛ « 3 »
يعنى : از حضرت خوذ مران ، اى محمد ! آنانرا كه مىخوانند پروردگار خوذ را .
و « طرد » [ 43 - ر ] رانذن بود بجفا . « 4 »
بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ ؛
يعنى : به نمازهاى پنج‌گانه به جماعت با تو مىگزارند . « 5 »
و گفته‌اند : خذايرا بتمجيد و تحميد ياد مىكنند . « 6 »
و گفته‌اند : بام و شام قران مىخوانند . « 7 »
( 1 ) - اديم : پوست دباغت داده . ( دهخدا ) ( 2 ) - تفسير طبرى 11 / 376 رقم 13258 ، تبيان 4 / 144 ، تفسير رازى 4 / 431 ، مجمع البيان 4 / 472 ، بيضاوى 1 / 302 ، برهان 1 / 527 ، صافى 2 / 123 ، نور الثقلين 1 / 720 . ( 3 ) - انعام / 52 . ( 4 ) - مفردات : « طرد » ( 5 ) - تفسير طبرى 11 / 381 - 384 رقم 13266 - 13282 تفسير رازى 4 / 432 . ( 6 ) - تفسير طبرى 11 / 387 ، تبيان 4 / 144 . ( 7 ) - تفسير طبرى 11 / 386 رقم 13287 ، تفسير رازى 4 / 423 .