تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠

مقدمهء پنجم : قرآن به تنهائى كافى نيست .

فرموده :

« وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ » ( قمر 54 / 17 ، 22 ، 32 ، 40 )

اما به رأفت خويش اين سادگى را به لسان نبىّ خود قرار داده است :

« فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ » ( مريم 19 / 97 و دخان 44 / 58 )

و بديهى است كه با ختم رسالت ، اين وظيفه به عهدهء خلفاى او كه حامل علم قرآن باشند خواهد بود و همين‌جا است كه حديث محكم و وزين « ثقلين » بار ديگر جلوه مىنمايد .

مقدمهء چهارم : قرآن حجت خداست بر خلق

مقدمهء چهارم : قرآن حجت خداست بر خلق

ظاهر قرآن ، با همين اجمالش حجت است و باطن آن نيز تأييدكننده و مبيّن ظاهرش و حجت بر خلق است . امامان هادى ، عالمان صادق و مترجمان وحى خدا نيز حجت الهىاند بر خلق . و مسلم آنكه آن حجت در كنار اين حجت ، جدائىناپذير تا روز قيامت باقىاند و همه مردم ( عرب و عجم ) همواره به آنها محتاج .

مقدمهء پنجم : قرآن به تنهائى كافى نيست .

مقدمهء پنجم : قرآن به تنهائى كافى نيست .

تا آنجا كه تاريخ نشان داده مراجعات مكرّر مردم عادى ، زنادقه و ديگران به‌عنوان طرح سؤال يا تناقض و اشكال از قرآن صورت گرفته كه خود دليل بر آن است كه قرآن به تنهائى كافى نيست . و نكتهء جالبتر آنكه چنانچه اين مراجعه به اهلش صورت نگرفته باشد منتهى به صدور پاسخ نامناسب ، يا عدم دريافت پاسخ مناسب شده ؛ و تنها مرجع براى