تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٤

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ :

يا قيامت شما را دريابذ ، آن قيامت كه در آن زنده شويذ و از گورها بيرون آييذ ،

أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ :

خذايان خوذ را ؛ يعنى : بتانرا بخوانيذ ، تا عذاب خذاي - تعالى - از شما دفع كنند ،

إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ :

اگر راست مىگوييذ كه بتان خذايانند .

و جزاء شرط ، مضمر است . و تقديرش چنين است : « فادعوها » .

پس فرموذ :

بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ :

« بل » صواب را بوذ ؛ يعنى : بدفع عذاب ، بتانرا مخوانيذ كه بتان بر هيچ چيز قدرت ندارند . خذايرا بخوانيذ كه بر دفع عذاب ، او قادر است .

و اين اشارت ، از آن جهت مىفرمايذ كه چون ايشانرا شدتى و مضرتى پيش آمذي ، خذايرا - تبارك و تعالى - يا ذكردندي و بخواندندي .

دليل از قران شنو :

« وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ » . « 1 »

و قوله :

( 1 ) - زمر / 8 .