تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٣

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

حيرت و كفراند . و در آن عالم ، در تاريكى قيامت و دوزخند .

مَنْ « 1 » يَشَأِ اللَّهُ يُضْلِلْهُ :

هركس كه علم بارى - تعالى - بوي محيط بوذ كه كافر باشذ و بر كفر ميرذ - نه آنك خواست و حكم كرد كه بر كفر ميرذ - او را بر كفر بميراند .

وَ مَنْ يَشَأْ « 2 » يَجْعَلْهُ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ :

و هركس كه دانست كه ايمان خواهذ يافت ، و تصديق انبيا و رسل خواهذ كرد ، او بر ايمان كه راه راستست ، ثبات فرموذ .

قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ :

كلمه استفهام و تعجب است . و « كاف » در وي حرف خطابست و آن را اعراب محلى نيست . « 3 » و « تا » كى پيش از « كم » است ، ضمير فاعل است .

اگرچه منصوبست لفظا ، محلش رفع بوذ . از آن جهت منصوبست لفظا كه رفع بر وى ثقيل بوذ ، از پى جمع درميان دو علامت خطاب . و كوفيان ، كاف را اسم مىنهند و محلش نصب ، و ايشان اضمار مفعول ثانى مىكنند . « 4 »

و معنى اينست [ 40 - پ ] كه بگو : اى محمد ! مىبينم شما را ،

إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ :

اگر عذاب خذاي - عز و جلّ - بشما رسذ ، چنانك بقوم پيشين رسيذ ،

( 1 ) - اصل نسخه : « و من » ( 2 ) - اصل نسخه : « يشأ الله » . ( 3 ) - تبيان 4 / 133 ، مجمع البيان 4 / 463 ( 4 ) - تفسير طبرى 11 / 352 .