تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٥

و من السورة التى يذكر فيها الانعام .

قوله تعالى :

قُلْ إِنِّي أَخافُ [ 39 - ر ] إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمَهُ وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ . « 1 »

بگو اى محمد ! من مىترسم از عذاب روز عظيم ؛ يعنى : روز قيامت . و خذا مرا فرموذه است كه اوّل كسى باشم كه متابعت دين و ملت ابرهيم كنم . و خلاف آن مرا موجب عقوبت باشذ .

و جزا مخدوفست . و شرط متعرض است ، ميان فاعل و مفعول به .

مَنْ يُصْرَفْ عَنْهُ :

كه باشذ آن روز كه عذاب از وي صرف كنذ ؟

يعنى : جز خذاى - تعالى - روز قيامت عذاب از وي دفع نكند . « 2 »

فَقَدْ رَحِمَهُ :

او را نجات داذه است و با وي انعام فرموذه .

وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ : و آن رستگاري روشن است .

( 1 ) - انعام / 15 و 16 ( 2 ) - مصنف ، « من » را استفهاميه دانسته و بدين ترتيب تفسير كرده است . در حالى كه به قرينهء كلام ، « من » شرطيه است .