تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٧
و من السورة التى يذكر فيها المائده
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللَّهِ :
ابن عباس گويذ : طايفه از يهود به خدمت رسول آمذند و گفتند : اى محمد ! خبر ده ما را از پيغمبرانى كه به تو ايمان آورده‌اند . رسول - عليه السلم - ايشانرا ذكر فرموذ . عيسى - عليه السلم - در ميان بوذ . جهوذان گفتند : ما بوى ايمان نداريم . و انكار نبوت او كردند و گفتند : هيچ دين بذتر از دين شما نيست .
بارى - تعالى - آيت فرستاذ :
قُلْ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِكَ ؛
يعنى : خبر دهم‌شان بذ و شرّ شما . « 1 »
از آن پس تفسير فرموذ به :
مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ .
و گفته‌اند : « بفعل شر من ذلك » ؛ يعنى : بفعل بذ از آن . پس فعل مضمر فرمود در « مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ » ؛ اي : « فعل من لعنه اللّه » ؛ يعنى : آنك خذا [ او ] را لعنت فرموذه است . « 2 » و « ذلِكَ » اشارتست به آن ايمان . و اين قول زجاج است ؛ [ 32 - پ ] اى :
« بشرّ من ايماننا ثوابا »
يعنى : خبر دهم شما بشرّى از ايمان ما اثوابست . « 3 »
ابن بحر گويذ : يعنى اگر آنچه ما در آن‌ايم ، نزد شما شرّ است ، « فشرّ عاقبة
( 1 ) - تفسير طبرى 10 / 434 رقم 12219 ، تفسير رازى 4 / 263 ، تفسير بيضاوى 1 / 282 ، مجمع البيان 3 / 330 ( 2 ) - تفسير طبرى 10 / 437 . ( 3 ) - تفسير رازى 4 / 263 ، مجمع البيان 3 / 332