تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٥
و من السورة التى يذكر فيها النساء
وفاة يافتى ، ميراث وي به اطفال و زنان نداذندي ، تا زنى كه نام وى « ام كجه » بوذ ، در خدمت رسول - صلى اللّه عليه و آله و سلم - ازين معنى شكايت كرد .
خذاى - تعالى - آيت ميراث فروفرستاذ . « 1 »
فِي يَتامَى النِّساءِ اللَّاتِي لا تُؤْتُونَهُنَّ ما كُتِبَ لَهُنَّ ؛
يعنى : در يتيمان و زنان كه شما ايشانرا كه ميراث فرض كرده‌ايذ نمىدهيذ ،
وَ تَرْغَبُونَ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ :
و رغبت مىكنيذ كه ايشانرا نكاح كنيذ ،
وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدانِ ؛
يعنى : طفلان ضعيف را ،
[ وَ أَنْ تَقُومُوا ] لِلْيَتامى بِالْقِسْطِ :
و مىفرماييم كه قيام نماييذ بعدل در شأن يتيمان و مال ايشان .
ابن عباس گويذ : « ما كتب لهن » يعنى صداق زنان . « 2 »
و معنى چنان بوذ كه : صداقشان نمىدهيد و رغبت مىكنيذ كه ايشانرا نكاح كنيذ از جهت مال و جمال .
و گفته‌اند : از لفظ « مستضعفين » مراد بندگان و پرستارانند ؛ « 3 » يعنى با ايشان احسان كنيذ . [ 29 - پ ] تكليف نكنيد ايشانرا به چيزى كه ايشانرا طاقت نبوذ .
( 1 ) - رازى 4 / 25 . ( 2 ) - تلفيق دو قول ، از ابن عباس و طبرى : تفسير طبرى 9 / 253 و 261 . ( 3 ) - و فى الحديث : اتقوا الله فى الضعيفين ، يعنى : المرأة و المملوك ( لسان العرب : « ضعف » ) . « پرستار » در فارسى قديم ، به معنى « كنيز » به كار مىرفته است .