تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

و من السورة التى يذكر فيها النساء

و گفتند ايشان ؛ يعنى : بعضى ازين جماعت كه ياذ كرديم : اى خذاوند و پروردگار ما ! چرا بر ما نوشتى كارزار كردن ؟

لَوْ لا أَخَّرْتَنا :

اگر ما را مهلت داذتى ،

إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ ؛

يعنى : تا وقت مرگ .

قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ :

بگو اى محمد ! متاع دنيا زوذ گذرنده ،

وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ :

و آخرت بهترست ، زيرا كه دنيا را دوام نيست و آخرت دوام دارذ .

لِمَنِ اتَّقى ؛

يعنى : آخرت آن را بهترست كه از شرك و معصيت بپرهيزد .

وَ لا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا :

و بر ايشان ظلم اندك و بسيار نكنند .

و گفته‌اند : اين آيت در شأن منافقان منزل شد ، زيرا كه زكات به مكه فرض نشذه بود و منافقان از خذا نترسند . « 1 »

( 1 ) - تفسير فخر 10 / 185 - 186 .