تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٤
و من السورة التى يذكر فيها آل عمران
بعد ازين تسكين خاطر مبارك رسول را مىفرمايذ :
فَإِنْ كَذَّبُوكَ : *
اگر تكذيب مىكنند ترا - اى محمد ،
يعنى : جهوذان .
فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ :
بدرستى كه بدروغ باز داذند رسولان پيش از تو [ را ] ؛
يعنى : زكريا و يحيى و عيسى - صلوات اللّه عليهم ،
« جاؤا بالبيّنات »
كه آمذند از حضرت احديّت بمعجزات روشن ،
وَ الزُّبُرِ : *
زبر جمع زبور است .
زجّاج گويذ : هر كتاب كه مبنى بوذ بر حكمت ، آن را « زبور » گويند . « 1 »
و « زبور » از زبر مشتق است . و زبر نبشتن بود و خواندن .
و گفته‌اند : زبر بمعنى توريت و انجيل و جز آن . « 2 »
[ و الكتاب : و كتاب ] .
المنير : روشن راهنماى .
( 1 ) - مفردات راغب : « زبر » . راغب اصفهانى گويد : قال بعضهم : الزبور اسم الكتاب المقصور على الحكم العقليه دون الاحكام الشرعية . ( 2 ) - مفردات : « زبر » . قيل : بل الزبور كل كتاب صعب الوقوف عليه من الكتب الالهية .