تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠
و من السورة التى يذكر فيها آل عمران
روز در آن محلت نگذشتى . « 1 »
پس ، از قول خذاي - تعالى - روشن شذ كه شيعت عمر اين حديث وضع كرده‌اند و بر رسول افترا كرده‌اند ، زيرا كه رسول خذاى - تعالى - بخلاف سخن نگويذ . و متفق عليه است كه عمر روز احد از گريختگان بوذ ، و شيطان او را از راه راست لغزانيده بوذ .
پس شيعت عمر را جاء در دوزخ خوش باذ ! قول رسول خذا فرموذ :
« من كذب علىّ متعمدا فليتبوّا مقعده من النار » ؛
يعنى : هركس كه دوروغى به قصد و عمد بر من بندذ ، گو جاء خوذ در دوزخ ساخته كن . « 2 »
وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ ؛
يعنى : حلم عنهم . فروگذاشت خذاي - تعالى - ازيشان . « 3 »
و گفته‌اند : از مؤمنان جواز منافقان . و اين معنى عامست در جميع مؤمنان .
و اين قول عبد اللّه عباس و قتاده است . « 4 »
( 1 ) - علامه بياضى در : صراط المستقيم 3 / 151 ، در ضمن احاديث موضوعه ، اين جمله را مىآورد كه از پيغمبر صلى الله عليه و آله نقل كرده‌اند : اذا سلك عمر طريقا سلك الشيطان فى غيرها . سپس بياضى پاسخ‌هايى به اين جمله مىدهد ، ازجمله آيهء شريفهء « إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ . . . » ( آل عمران / 155 ) . و مىگويد : و قد كان عمر منهم ، فكيف يستزلّه و يهابه ؟ ( 2 ) - نهج البلاغه ، طبع صبحى صالح ، خطبه 210 ، صفحه 325 . ( 3 ) - طبرى 7 / 330 رقم 8105 - 8106 . ( 4 ) - تفسير فخر 9 / 51 .