تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٥

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

خذا و رسول مىگفتند . « 1 » بارى - تعالى - آيت فرستاذ :

قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ ؛

يعنى : بگو اى محمد ! كه نصرت و شهادت ، خداى مىبخشد بحسب افعال شما .

يُخْفُونَ فِي أَنْفُسِهِمْ ما لا يُبْدُونَ لَكَ :

در نفسهاى خوذ پنهان مىدارند آنچه بر تو آشكارا نمىكنند .

پس تفسير مىفرمايذ آن را كه منافقان در نفس خوذ پنهان مىداشتند ، بقوله :

يَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ ما قُتِلْنا هاهُنا ؛

يعنى [ اگر ] وعدهء محمد راست بوذى ، ما را آنجا نكشتندى .

قُلْ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ :

بگو اى محمد ! اگر شما در خانهاى خود بوذتانى ،

لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ :

بيرون آمذندى مؤمنان همه ،

إِلى مَضاجِعِهِمْ ؛

يعنى : بموضع قتل ايشان .

و ايشانرا هيچ سوذ نبوذي در نشستن ؛ يعنى : نشستن ممكن نبودى منافقان ، اگر شما بيرون نيامذتانى .

( 1 ) - تبيان 3 / 24 .