تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١٩

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

إِذْ تَحُسُّونَهُمْ ؛

يعنى : چون شما در جنگ و قتل و كوشش تمام ، دل نموذ تانى .

بِإِذْنِهِ ؛

يعنى : بامر و علم خذاي - تعالى .

حَتَّى إِذا فَشِلْتُمْ ؛

يعنى تا شما بذذلى كردي ،

وَ تَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ ؛

يعنى : اختلاف كردى در تير انداختن ،

وَ عَصَيْتُمْ ؛

يعنى : نافرمانى رسول ، بفروگذاشتن راهي كه از سر كوه بوذ ، و بغنيمت گرفتن مشغول شديت ،

مِنْ بَعْدِ ما أَراكُمْ ما تُحِبُّونَ

يعنى : بعد از ظفر و غنيمت و هزيمت كافران ، تا آشوب هزيمتتان ظاهر شذ .

و جواب « حَتَّى إِذا » محذوفست . و آن لفظ « امتحنكم » بوذ .

فراء گويذ : تقديرش « اذا تنازعتم عصيتم و فشلتم » بوذ . « 1 »

( 1 ) - فراء گويد : معناه : « حتى اذا تنازعتم فى الأمر فشلتم » فهذه الواو معناها السقوط ( معانى القرآن 1 / 238 ) . در تفسير رازى آمده : حتى اذا تنازعتم فى الامر و عصيتم فشلتم .