تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢١١

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

آنك روشن شوذ ؛ يعنى « 1 » بعد از نكول « 2 » شما بحاضر كردن توريت ،

فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ : *

ايشان ظالمند .

قُلْ صَدَقَ اللَّهُ :

بگو اى محمد ! راست گفت خذاي - تعالى - در خبر بازدادن كه او در تورية گوشت و شير اشتر حرام نفرموذ ، بل‌كه يعقوب حرام كرده بوذ پيش از نزول تورية « 3 » . و جهوذان دروغ مىگويند .

فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ :

متابعت ملت ابرهيم كنيذ ،

در حلال داشتن گوشت اشتر و جز آن .

حَنِيفاً :

صفت ابرهيم است ؛ يعنى : ميل از دينها بگردانيذه .

وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ؛

يعنى : ابرهيم از مشركان نبوذ .

( 1 ) - كلمهء « يعنى » در اصل نسخه ، مكرر آمده است . ( 2 ) - نكول : اعراض ، امتناع ، خودارى . جوينى گويد : و لشكر مغول ، از طلب او نكول كردند . ( دهخدا ) ( 3 ) - در مورد حضرت يعقوب - عليه السلام - به پاورقى صفحهء قبل رجوع شود .