تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٧

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

بابرهيم و اسمعيل و اسحق و يعقوب و اسباط فروآمذ ؛ يعنى : صحف .

« اسباط » ، فرزندان يعقوب‌اند كه در ميان ايشان پيغمبران بوذند .

وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى وَ النَّبِيُّونَ :

و به آنچه بموسى و عيسى و پيغمبران فروذ آمذ ؛ يعنى : توريت و انجيل و زبور و صحف .

و در لفظ « وَ النَّبِيُّونَ » ، مراد پيغامبرانىاند كه ياذ ايشان در قران نفرموذه است .

مِنْ رَبِّهِمْ ؛

يعنى از نزد خذاي ايشان .

لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ :

ايمان به بعضى نمىآريم و به بعضى كافر نمىشويم ، « 1 » چون جهوذان [ كه ] بموسى ايمان آوردند و بعيسى و محمد كافر شدند ، و ترسايان كه بعيسى ايمان آوردند و بمحمد كافر شدند .

وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ؛

يعنى : ما خذايرا و فرمان او را مطيع و منقاديم ، و به پيغمبران همه مقريم ، نه چنانك جهوذان و ترسايان كه گفتند :

« نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ » . « 2 »

( 1 ) - عبارت طبرى چنين است : لا نصدّق بعضهم و نكذّب بعضهم . و لا نؤمن ببعضهم و نكفر ببعضهم . تفسير طبرى 6 / 569 - 570 . ( 2 ) - نساء / 150 .