تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٤

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

« قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتى أَحَدٌ » ؛

يعنى : ندهند هيچ‌كس را ، مثل آنچه شما را داذند .

أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ :

و خطاب مؤمنانرا بوذ . و « لا » مضمر بوذ . و با « ان » ، معنى « لا يبعد » بوذ .

و بمذهب بصريان ، بلك تقدير چنانست كه :

« الهدى هدى اللّه خصّصم به كراهة ان يؤتى احد مثل ما اوتيتم » ؛

يعنى : راه راست ، راه خذاست . مخصوص گردانيذ شما را بذان ، كراهت انك بكس ندهند مثل آنچه بشما داذه‌اند .

و بذين وجه ، خطاب با جهوذان بود . و بذين وجه ، معنى چنان بوذ كه انكار ميكنند ، اگر به كسى دهند مثل آنچه بشما داذند ، كه ايشانرا بر شما حجت بوذ چون متابعت نكنيذ ايشانرا .

أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ؛

يعنى : تا حجت نگيرند ، بطريق تبعيد ؛ چنانك گويى : از تو مفارقت نكنم ، تا حق من بدهى .

قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ ؛

يعنى : نبوت و امامت و هدايت ،

بِيَدِ اللَّهِ :

به حكم و فرمان خذاي - تعالي - است .

يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ