تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٣

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

جوابى ديگر : [ 20 - ر ] از آن جهت ، « وجه النهار » فرموذ كه اوّل روز است و اشرف اوست . « 1 »

وَ لا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ ؛

يعنى : يهود خيبر ، يهود مدينه را گفتند : « 2 » تصديق مكنيذ و ايمان مياريذ ، الّا كسى را كه متابعت شما كند در جهوذي ، و در وقت اداى نماز موافقت قبله شما كند . چون معنى برين سياق باشذ ، لام « لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ » زيادت بوذ ، چنانك لام « رَدِفَ لَكُمْ » . « 3 »

قُلْ إِنَّ الْهُدى هُدَى اللَّهِ ؛

يعنى : توفيق ، توفيق خذاست . و بيان ، بيان او .

جمله مفسران برآنند كه آن اعتراضى است كه در ميان فاعل و مفعول افتاذه است . و تقديرش چنان بوذ كه

« و لا تؤمنوا أن يؤتى احد مثل ما اوتيتم او يحاجوكم عند ربكم الا لمن تبع دينكم »

يعنى : ايمان مياوريذ اگر نبوت بيكى دهند ، الا بآنكس كه متابعت توريت كند . « 4 »

و نزد مصنف آنست كه آنجا كه فرموذ « لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ » ، سخن تمام است .

پس سخن مستانف كرد و فرموذ :

( 1 ) - طبرى 6 / 509 . ( 2 ) - تبيان 2 / 500 . ( 3 ) - نمل / 72 . طبرى 6 / 511 . ( 4 ) - طبرى 6 / 512 ، تبيان 2 / 500 .