تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٥

و من السورة التى يذكر فيها آل عمران

قوله تعالى :

فَإِنْ حَاجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلَّهِ وَ مَنِ اتَّبَعَنِ وَ قُلْ لِلَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ الْأُمِّيِّينَ أَ أَسْلَمْتُمْ [ 16 - ر ] فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْكَ الْبَلاغُ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ « 1 »

يعنى : اگر با تو خصومت كنند اهل نجران در دين اسلام ، بگو اى محمد ! من قصد عبادت خداى - تعالى - كردم ، و نفس خوذ را مطيع فرمان و احكام او گردانيذم ، و روى ، فرا حضرت مقدس كردم .

سوال : حكمت در ذكر تخصيص وجه چيست ؟

جواب : حكمت آنست كه آنچ اشرف اعضاى آدمى است ، قوة نطق و سمع و بصر است و آن [ در وجه ] « 2 » است . « 3 »

جوابى ديگر : حكمت در ذكر تخصيص وجه ، آنست كه از آدمي تا آدمى تميز بوجه كنند . « 4 »

( 1 ) - آل عمران / 20 . ( 2 ) - در اصل نسخه چنين است : « درجهء » . ( 3 ) - طبرى 2 / 511 ، رازى 2 / 481 - 482 . ( 4 ) - تفسير زاهد در واجكى ( نسخه خطى 218 ملك ) ، برگ 91 - پ . « و لأن اثر