تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٦٩
و من السورة التى يذكر فيها آل عمران
ابى كعب گويذ : هزار و دويست وقيه « 1 » قناطير گويند . « 2 »
حسن گويذ : هزار دينار يا دوازده هزار درم قناطير گويند . « 3 »
قتاده گويذ : پوست گاوي پر زر يا درم شوذ ، آن را قناطير گويند . « 4 »
الْمُقَنْطَرَةِ ؛
يعنى : المضروبة ؛ « 5 »
يعنى : سكه نهاذه .
مِنَ الذَّهَبِ وَ الْفِضَّةِ :
از زر و سيم .
و زر را از جهت زود خرج رفتن ، « ذهب » گويند . و نقره را از آن جهت نقره گويند كه بدر م زذن متفرق مىشوذ . « 6 »
و « الفضّ » : التفريق . « 7 »
( 1 ) - وقيه : هفت مثقال ، وزنى از اوزان قديم معادل چهل درهم . ( دهخدا ) ( 2 ) - طبرى 6 / 245 رقم 6701 ، رازى 2 / 464 . ( 3 ) - طبرى 6 / 246 - 247 رقم 6708 - 6712 . ( 4 ) - طبرى 6 / 248 رقم 6722 - 6723 ، تبيان 2 / 411 ، رازى 2 / 464 . طبرى و شيخ طوسى ، اين قول را به ابو نضره نسبت داده‌اند . و شيخ طوسى افزوده است كه فراء ، همين قول را از امام باقر و صادق - صلوات الله عليهما - آورده است . ( 5 ) - طبرى 6 / 250 رقم 6727 . ( 6 ) - رازى 2 / 464 . ( 7 ) - تبيان 2 / 412 . در حديثى از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود : « انما الذهب الذى ذهب بالدّين ، و الفضّة الذى افاض الكفر » . ( معانى الاخبار -