تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٥٦

و من السورة التى يذكر فيها البقرة

يعنى : از خداي بترسيذ [ و بدانيد ] « 1 » كه ثواب و عقاب او بشما خواهذ رسيذ .

چون اين آيت بسبب فعل عمر منزل شذ ، خطاب « وَ اتَّقُوا اللَّهَ » در معرض فعل او بوذ . و چون چنين بوذ ، آيت دلالت مىكنذ كه او ترس از خذاي - تعالى - نداشت ، كه اگر ترس داشتى ، آن فعل قبيح از وى صادر نشذى . و اگر اعتقاد به ثواب و عقاب داشتى ، ترك حق نكردي و بباطل مشغول نشذى ، تا قران با وي نگفتى كه :

« وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ » .

بدان كه از شيعه ، مباشرت از راه غير معتاد با زنان [ 14 - ر ] روا مىدارند . و آن خلاف حق است .

از قران شنو :

« نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ » .

تشبيه رحم زنان به زمين فرموذ و نطفه بتخم و جماع بزراعت . « 2 » و يقين است كه محل تخم زمين بوذ . پس هركس كه استعمال تخم نه در زمين كند ، عاصى بوذ .

از قران شنو :

« فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » .

و معنى اين پيش ازين بيان كرديم .

( 1 ) - افزودهء مصحح . ( 2 ) - اين نكته را مصنف ، قبلا نيز تذكر داده است .