تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٥٢

و من السورة التى يذكر فيها البقرة

فَأْتُوهُنَّ :

مجامعت كنيذ با ايشان ،

مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ ؛

يعنى : از آنجا كه خذاى - تعالى - فرموذ شما را .

بعضى گفته‌اند : در وقتى كه نه روزه‌دار يا معتكف باشد يا محرمه . « 1 »

و گفته‌اند : در حالت پاكى ، نه در حالت حيض « 2 » .

محمد حنيفه گويذ : در حالتى كه حلال باشذ ، نه در حالتى كه حرام باشذ .

و حق اينست كه اين معنى اطلاق بر محل دخولست ، و آن موضع معلوميست . « 3 » و اختيار مصنف اين است .

نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ » « 4 » مقوى اين معنى است .

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ :

بدرستى كه خداى - تعالي - توبت‌كننذگانرا از گناه دوست مىدارذ ؛

يعنى : آنانرا كه در حالت حيض با زنان بهيچ‌وجه نزديكى نكنند .

وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ :

و همچنين دوست مىدارذ آنانرا كه با زنان جز از موضع معين مباشرت نكنند .

( 1 ) - تبيان 2 / 222 . ( 2 ) - همان مصدر . ( 3 ) - همان مصدر . ( 4 ) - بقره / 223 .