تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٤٥

و من السورة التى يذكر فيها البقرة

وَ يَسْئَلُونَكَ « 1 » ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ :

از تو مىپرسند - اى محمد ! - چند نفقه كنند ؛ يعنى : چه مقدار نفقه كنيم ؟

بگو اى محمد ! به قدر آنك اسراف در آن صورت نه بندد و نه اقتار ؛ يعنى : نه بسارى « 2 » و نه اندكى ، بذل كنيذ بحدّ اعتدال .

و اين آيت ، ادبست از حضرت خذاى - عزّ و جلّ - نسخ را در مدخلى نيست .

و بعضى گفته‌اند : منسوخ است بآيت زكات . « 3 »

و گفته‌اند : فرضى ثابت است . « 4 »

كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ :

و بيان مىكند خذاى - تعالى - شما را احكام خوذ . [ 12 - ر ]

همچنانك بيان كرد حكم خمر خوردن و قمار باختن .

لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ :

تا باشد كه شما انديشه كنيذ در كار دنيا و آخرت ، و بدانيد كه دنيا فانى است ، و بذان تعلق نسازيد و آخرت باقى است ، باعمال پسنديذه و اخلاق حميده مشغول شويد ، تا باعلى درجات جنّات و نعيم مقيم رسيد . و فانى عاجل براى باقى آجل صرف كنيذ .

« ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ . » « 5 »

( 1 ) - اصل نسخه : يسلونك . ( 2 ) - بسارى : بسيارى . ( 3 ) - طبرى 4 / 345 رقم 4176 ، تبيان 2 / 213 ، رازى 2 / 197 . آيه زكات ( توبه / 60 ) را قبلا آورده‌ايم . ( 4 ) - طبرى و تبيان - همان صفحات . ( 5 ) - نحل / 96 .