تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٠٣

و من السورة التى يذكر فيها البقرة

پس بدين وجه ، معنى « وَ اشْرَبُوا » ، * « اسقوا » بوذ ؛

يعنى : بياشاميذند . و اين بغايت بعيد است .

و مفسران درين وجه انديشه نكرده‌اند ، زيرا كه در آب آشاميذن نگويند :

« اشربته الماء » « 1 »

واضح آنست كه « اشْرَبُوا » * در دوستى استعمال كنند . « 2 » و قلوب برين معنى دلالت مىكنذ كه دوستى با دلهاى ايشان و به سينه « 3 » گفتن درآميخت .

بِكُفْرِهِمْ ؛ *

يعنى : برسوخ كفر در دلهاء ايشان و به سينه گفتن :

قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ .

و معنى آن پيش از اين بيان كرديم . [ 4 - ر ]

پس بدانك ظاهر آيت اين بوذ كه گفته آمذ . حقيقت آيت آنست كه :

چنانچ بعد از موسى و تقرير خلافت هارون - عليه السلام - كه :

( 1 ) - در اصل نسخه چنين است . و « الماء » صحيح است . ( 2 ) - طبرسى گويد : و قوله و اشربوا فى قلوبهم : فمعناه دخل قلوبهم حبّ العجل و انها عبر عن حبّ العجل بالشرب دون الاكل ان شرب الماء تيغلغل فى الاعضاء حتى يصل الى بواطنها و الطعام يجاور الاعضاء و لا يتغلغل فيها . مجمع : 1 / 163 . صاحب تفسير تبيان اين مذهب را اول ذكر نموده و مىفرمايد : و الاول عليه اكثر محصلى المفسرين و هو الصحيح . . . و لا يقال فيه : أشرب منه فلان فى قلبه و انما يقال ذلك فى حب الشيئ على ما بيّناه . ( 3 ) - اين كلمه ، در اين موضع و سطر بعد ، به اين صورت در اصل نسخه نوشته شده است . « بسلله » و مراد از آن مفهوم نشد . شايد ، « به سينه » باشد .