تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٧
و من السورة التى يذكر فيها البقرة
و محتمل است كه « مِنْ قَبْلُ » ظرف خبرست ، چنانك در وقت مناظره گويى « 1 » :
« لم فعلت كذا اولا ، »
يا متعلق بوذ به قول « 2 »
« أَنْبِياءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ » ،
يعنى پيش [ از ] محمد - صلى الله عليه [ و آله ] و سلم .
كلبى گويذ : جهوذان ، در يك روز ، سيصذ پيغامبر را در بيت المقدس بكشتند . « 3 »
إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ؛
يعنى : در آن معرض كه گفتند :
« نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا » ؛ « 4 »
يعنى : كدام كتابست كه در آن رخصهء قتل انبياء داذه‌اند ؟
- لن يعمل ابن آدم عملا ، اعظم عند اللّه تبارك و تعالى من رجل قتل نبيا او اماما او هدم الكعبة الّتى جعلها الله تعالى قبلة العبادة أو أفرغ ماءه فى إمرأة حراما . ( خصال صدوق 1 / 120 ح 109 ) ( 1 ) - در اصل نسخه ، « گوييى » آمده است . ( 2 ) - در اصل نسخه ، « بقل » آمده است . ( 3 ) - تفسير زاهد درواجكى ( نسخه خطى 218 ملك ) برگ 36 - پ . ( 4 ) - بقره / 91 .