تفسير روان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٢
از زيانكارى تا سرپرستى خدا
نزول قرآن و سپس تا ابد نصيب آنها نمود ؛ و نيز پاداش آخرت كه نيكوست ، يعنى اصل است و مورد اهميت و سزاوار ترجيح به آنها عطا فرمود ؛ و خداوند همهء نيكوكاران و نيكىكنندگان را دوست دارد .
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ تُطيعُوا الَّذينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرينَ ( 149 )
بَلِ اللّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ خَيْرُ النّاصِرينَ ( 150 )
سَنُلْقي في قُلُوبِ الَّذينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِما أَشْرَكُوا بِاللّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطانًا وَ مَأْواهُمُ النّارُ وَ بِئْسَ مَثْوَى الظّالِمينَ ( 151 )
تفسير :
جنگ احد
جنگ احد
« يَآ أَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا إِن تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ »
اين آيه و چند آيهء بعد در جنگ احد نازل شده و ظاهر همه اشاره به سخنانى است كه كفار منتشر كردند و گفتند : « محمّد كشته شد و رشتهء اسلام گسيخت ، اى مسلمانان همه به آيين پيشين خود بازگرديد » .
مىفرمايد : اى مؤمنان ، اگر از كافران اطاعت كنيد و گفتار آنها را بپذيريد شما را در عقايد و اعمال به پشت سرتان بازمىگردانند .
البته حكم آيه اعمّ از مورد نزول است و مورد نزول ، حكم وارد را تقييد نمىكند و مفاد آيه ، قانون كلّى است ، بدين بيان كه اگر مؤمنان در امور اجتماعى و روابط سياسى و سيره و عادات زندگى ، پيرو كفار باشند و تقليد از آنها كنند طبعاً به مرحلهء اتّخاذ بِطانه و ولى و سرپرست قراردادن آنها مىرسند و نخست به دين خود بىعلاقه و بدبين مىشوند و سپس به سوى كفر و فسق مىروند .
« فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ »
از زيانكارى تا سرپرستى خدا
از زيانكارى تا سرپرستى خدا
يعنى : در نتيجه زيانكار مىگرديد . به ناگاه مىبينيد كه زيانكار شده‌ايد و وجود خودتان را در معاملهء دنيا و آخرت و شقاوت و سعادت به زيان داده‌ايد .
« بَلِ اللَّهُ مَوْلَاكُمْ وَهُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ »