تفسير روان (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٣
آداب و پاداش انفاق
زندگى و محاصرهء نيازها قرار گرفته‌اند و قدرت حركت در روى زمين براى تحصيل هزينهء زندگى ندارند .
« يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ التَّعَفُّفِ »
يعنى : آنها بدين‌گونه‌اند كه شخص ناآگاه از وضع حالى و مالى آنها ، آنان را از شدت آبرودارى و محافظت ، بىنياز و ثروتمند مىپندارد .
« تَعْرِفُهُم بِسِيمهُمْ »
يعنى : تو آنها را به سبب علائم فقرى كه قابل اخفا نيست مانند لباس و رنگ رخ ، مىشناسى .
خطاب مفرد در « تعرفهم » كه دلالت بر قلّت دارد دربارهء شناختن آنان براى اين است كه آنها را اندكى از مردم و انگشت‌نماى از آنها كه دقيق و هشيارند مىشناسند و اگر اغلب ، آنها را بشناسند عظمت و آبرويى براى آنها باقى نمىماند .
« لَا يَسَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا »
يعنى : آنها در موردى كه نياز به درخواست چيزى از ديگران دارند هيچ‌گاه به الحاح و اصرار نمىخواهند .
« وَمَا تُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ »
يعنى : و هر مالى را در هر راهى و به هر قصدى مصرف نماييد همانا خدا بدان داناست .
« الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَ لَهُم بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُم‌ْعِندَ رَبّهِمْ »
يعنى : كسانى كه اموال خود را در شب و روز ، پنهان و آشكار انفاق مىكنند ، آنان را پاداشى مناسب حالشان و در خور كارشان در نزد پروردگارشان ثابت است .
« وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ »
يعنى : و ترسى بر آنها در عالم آخرت نسبت به گذشته‌هاى دنيايشان ، و حزنى در آن‌جا نسبت به حيات ابديشان نخواهد بود ، زيرا خواهند ديد نسبت به گذشتهء دنيا گناهانشان بخشيده شده و نسبت به آينده از عذاب آخرت در امانند .
معلوم باد كه اغلب مفسران شيعه و سنّى ذكر كرده‌اند كه شأن نزول اين آيه عمل على بن ابىطالب عليه السلام بوده كه آن‌حضرت وقتى كه داراييش چهار درهم بود ، درهمى را شب و درهمى را روز و درهمى را پنهان و درهمى را آشكار انفاق نمود و اين آيه نازل گشت و عمل او با خصوصيتش در متن كلام آسمانى نوشته شد و پاداش‌هاى سه‌گانه به او عطا گرديد .